Eustachy odrzekł: „Jeśli tak ma się stać, niech się stanie teraz”!

Kilka dni później Pan wystawił Eustachego na próbę. Zaraza zabrała mu wszystkie sługi, wilki zagryzły inwentarz, zaś dom Eustachego strawił ogień. Niezrażony Eustachy udał się do Egiptu, jednak nieuczciwy przewoźnik porwał jego żonę. Tam w czasie przeprawy jednego z jego synów porwał wilk, a drugiego lew. W akcie rozpaczy chciał się targnąć na własne życie, ale przypomniał sobie, że nie takiej ofiary chciał od niego Pan. Udał się więc na wieś i pracował jako parobek na roli. 

W tym czasie cesarstwo zostało zaatakowane. Cesarz Trajan zdecydował prosić Placyda o pomoc w obronie kraju. Odnalazłszy już Eustachego pracującego na wsi cesarz powołał go do wojska. Eustachy poprowadził wojsko do zwycięstwa i obronił ojczyznę przed wrogiem. W czasie powrotu do Rzymu Eustachy zatrzymał się w karczmie, gdzie dwóch odważnych walczących u jego boku setników okazało się cudownie uratowanymi jego synami. W czasie kolejnego przystanku przy studni spotkali też kobietę, która okazała się żoną Eustachego sprzedaną uprzednio w niewolę. Odnalazłszy rodzinę Eustachy ruszył do Rzymu.

W tym jednak czasie cesarz Trajan zmarł, a jego miejsce zajął Hadrian. Nowy cesarz chciał wymóc, by Eustachy jako wódz wszedł do świątyni Jowisza i oddał cześć bóstwu składając ofiarę z jeńców. Gdy Eustachy odmówił i rzekł: „Ja wierzę w Chrystusa i Jemu samemu tylko składam ofiary”, cesarz polecił związać jego i jego rodzinę i w cyrku rzucić na pożarcie lwom. Wypuszczane kolejno przez pretorianów lwy, niedźwiedzie, rozjuszone byki na widok świętego stawały się łagodne jak baranki. Rozwścieczony cesarz widząc to kazał rozpalić piec w kształcie wołu i spalić tam całą rodzinę. Wrzuceni do rozpalonego pieca uklękli w szczerej modlitwie i tam oddali żywota.  Gdy po trzech dniach ognia piec wygasł chciano go oczyścić z popiołu. Okazało się jednak, że ciała całej rodziny w modlitewnej formie pozostały nienaruszone.

Kult św. Eustachego był najżywszy w średniowieczu, miał za zadanie wyplenić pogański kult Diany, sam później wyparty został przez kult św. Huberta. W Polsce św. Eustachy był popularnym świętym patronem myśliwych do czasów saskich, a myśliwi prawosławni uważają go za swego głównego patrona. Świętemu poświęcono wiele kościołów, dzieł sztuki (obrazy, witraże, rzeźby, ołtarze).

Święty Eustachy Jest patronem myśliwych i leśników, strażaków (obok św. Floriana), traperów, osób torturowanych i Madrytu. Wzywany jest do obrony przed ogniem i jako orędownik w rozwiązywaniu trudnych sytuacji. Patronuje również rusznikarzom i płatnerzom, kramarzom (straganiarzom) oraz kupcom.